| تبليغات | X |
|
ناگفته های دل
|
||||
|
|
||||
امشب برات گقتم امشب برات گفتم امشب برات گفتم ولی بدون دوست دارم پیشم باشی و تنهام نذاری. امشب برات گفتم ولی امشب برات گفتم کنی. امشب برات گفتم امشب برات گفتم و گفتم و گفتم... ولی امشب چقدر سبک شدم،انگار یه کوله بار پر از بار از روی دوشم برداشته شد. امشب برات گفتم
تمام ناگفته های دلم را.
آن چه را که باید می گفتم ومی شنیدی.نمی دونم تنهام می ذاری یا نه!می دونم حالتو خراب کردم،می دونم دلت گرفت...برات گقتم تا نکنه یه وقتی روی صداقتم شک ولی نمی دونم بازم دوستم داری یا نه!ولی با این وجود بدون، دوست ندارم از پیشم بری...
+
نوشته شده در چهارشنبه 10 تیر1388ساعت 23:24 توسط سایه
|
حق با سکوت بود،
صدا در گلو شكست.
نگار من،
مي دانم روزي اين سطرهاي نگاشته شده،اين
دل زخم خورده و اين خاطره ها را به فراموشخانه
ذهنت خواهي سپرد.
اما اي كاش به خاطره ها،فرصت خودنمايي هم
بدهي.
نوشته های پیشین
88/08/08 - 88/08/14
دست نوشته های کوچک این باغ
پلنگ صورتی
قیس داور
جالب و خواندنی
زورق خیال
دست نوشته ها
علیرضا ومریم
